فلونیا
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ یا فِ) (اِ.) ۱- معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش میساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار میرفتهاست ؛ فلونی. ۲- نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست) امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به کار میرفتهاست ؛ فلونیا الرومیه.