فلک ثابته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک ثابته . [ ف َ ل َ ک ِ ب ِ ت َ / ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فلکی است که کواکب ثابته یعنی کواکب غیرسیار بر وی مرکوزند، و آن فلک هشتم است و در شرع آن را کرسی نامند و حکمافلک البروج گویند. (غیاث ). رجوع به فلک البروج شود.