فلک زده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک زده . [ ف َ ل َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مفلس و تهی دست . (آنندراج ). سخت بدبخت . بداختر. (یادداشت مؤلف ) : بر زمین هر کجا فلک زده ای است بینوایی به دست فقر اسیر... خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک زده . [ ف َ ل َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مفلس و تهی دست . (آنندراج ). سخت بدبخت . بداختر. (یادداشت مؤلف ) : بر زمین هر کجا فلک زده ای است بینوایی به دست فقر اسیر... خاقانی .