فلک وار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک وار. [ ف َ ل َ ] (ص مرکب، ق مرکب ) مانند فلک . به روش فلک . به شیوه ٔ فلک : فلک وار می شد سری پرشکوه گهی سوی صحرا گهی سوی کوه . نظامی . در قامت خویش بین فلک وار پس قیمت خویشتن نگه دار. نظامی . فلک وار با هرکه بندد کمر بر آب افکند چون زمینش سپر. نظامی .