فلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک . [ ف ُ ] (ع اِ) کشتی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ).
فلک . [ ف َ ] (ع مص ) گرد شدن پستان دختر.گردپستان شدن دختر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فلک . [ ف َ ل ِ ] (ع ص ) مرد گرداستخوان درشت پیوند. ◄ مرد دردگین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).