فلیه

فلیة. [ ف ِل ْ لی ی َ ] (ع اِ) زمینی که باران سالش نرسیده، چندانکه باران سال آینده رسد وی را. ج، فلالی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فلیه . [ ] (اِ) فودنج بحری . (فهرست مخزن الادویه ).