فنار

(فَ) [ تر. ] (اِ.) چراغی که از اطراف محفوظ باشد؛ چراغ بادی.<br>

(فَ) [ تر. ] (اِ.) چراغی که از اطراف محفوظ باشد؛ چراغ بادی.

فنار. [ ف َ ] (اِ) ترکی و مأخوذ از فار فرانسوی . چراغی که از اطراف محفوظ باشد. چراغ بادی . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فار شود.