فنا
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع. فناء ] ۱- (مص ل.) نیست شدن، نابود شدن. ۲- (اِمص.) نیستی، نابودی.
(فِ) [ ع. فناء ] (اِ.) پیش سرای که فراخ و گشاده باشد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع. فناء ] ۱- (مص ل.) نیست شدن، نابود شدن. ۲- (اِمص.) نیستی، نابودی.
(فِ) [ ع. فناء ] (اِ.) پیش سرای که فراخ و گشاده باشد.