فنجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنجر. [ ف َ ج َ ] (ص ) شخصی را گویند که آلت مردی او بزرگ و گنده باشد. (برهان ). فنجره . رجوع به فنجره شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنجر. [ ف َ ج َ ] (ص ) شخصی را گویند که آلت مردی او بزرگ و گنده باشد. (برهان ). فنجره . رجوع به فنجره شود.