فنخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنخر. [ ف ُ خ ُ ] (ع ص ) بزرگ جثه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فُناخر شود.
فنخر. [ ف ِ خ ِ ] (ع ص ) سخت و درشت که در سُرون زدن باقی باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنخر. [ ف ُ خ ُ ] (ع ص ) بزرگ جثه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فُناخر شود.
فنخر. [ ف ِ خ ِ ] (ع ص ) سخت و درشت که در سُرون زدن باقی باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).