فنطیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنطیس . [ ف ِ ] (ع اِ) نره . (منتهی الارب ). ◄ بینی فراخ سوراخ گسترده سر. (منتهی الارب ). ج، فناطیس . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد ناکس از جانب ولادت . آنکه از اصل پست باشد. ◄ مرد پهن بینی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).