فنع

فنع. [ ف َ ن َ ] (ع مص ) فزون و بسیار گردیدن مال کسی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ بالیدن . ◄ (اِمص ) نیکویی . (منتهی الارب ). ◄ جوانمردی و مردمی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ فزونی . (منتهی الارب ). فضل کثیر. (اقرب الموارد). ◄ نشر آوازه ٔ نیک . ◄ (اِ) تیزی بوی مشک . (منتهی الارب ). بوی مشک . (اقرب الموارد). ◄ (ص ) نیکوآوازه . (منتهی الارب ). ◄ افزون از هر چیز. (از اقرب الموارد).

فنع. [ ف َ ن ِ ] (ع ص ) مرد بسیارمال . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).