فه

(فِ یا فَ) [ طبر. ] (اِ.) ۱- چوب پهنی که کشتی بانان بدان کشتی را رانند. ۲- آهنی بیل مانند که در میان آن چوبی و بر دو طرف وی ریسمانی بندند. یک شخص سر چوب را و دو کس دیگر هر یک ریسمان را به دست گیرند و زمین شیار کرده را بدان هموار سازند. مجرفه، پل کش، فهد. ۳- تخته‌ای که برزیگران بدان زمین را هموار کنند.