فوارس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ رِ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ فارس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ رِ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ فارس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فوارس . [ ف َ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ فارِس . (منتهی الارب ). اسب سواران . سواران . (فرهنگ فارسی معین ). - ابوالفوارس ؛ کنیت چند تن است از شاهان و امیران . رجوع به ابوالفوارس شود. ◄ (اِخ ) نام صورت دوازدهم از صور شمالی فلکی در نظر قدماء، و آن را دجاجة گویند. (یادداشت مؤلف از مفاتیح ).