فواره
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ وّ رِ) [ ع. فواره ] ۱- (ص.) مؤنث فوار، بسیار جوشنده. ۲- (اِ.) چشمهای که آب آن فوران کند. ۳- لولهای که آب از آن با فشار به بیرون میجهد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ وّ رِ) [ ع. فواره ] ۱- (ص.) مؤنث فوار، بسیار جوشنده. ۲- (اِ.) چشمهای که آب آن فوران کند. ۳- لولهای که آب از آن با فشار به بیرون میجهد.