فواظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فواظ. [ ف ُ ] (ع مص ) مردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). در اقرب الموارداین مصدر بدون الف ضبط شده است . رجوع به فوظ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فواظ. [ ف ُ ] (ع مص ) مردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). در اقرب الموارداین مصدر بدون الف ضبط شده است . رجوع به فوظ شود.