فوت شدن

(شُ دَ) (مص ل.) (عا.) به سرعت و به آسانی در ذهن جا گرفتن و حفظ شدن.<br>

(فُ. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) ۱- مردن، درگذشتن. ۲- از بین رفتن، از دست رفتن.

(شُ دَ) (مص ل.) (عا.) به سرعت و به آسانی در ذهن جا گرفتن و حفظ شدن.

فوت شدن . [ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) به سرعت و به آسانی حفظ شدن . ◄ تبدیل به بخار شدن : فوت شد رفت هوا. (از فرهنگ فارسی معین ).

فوت شدن . [ ف َ / فُو ش ُ دَ ] (مص مرکب ) درگذشتن . مردن . (یادداشت مؤلف ). ◄ از بین رفتن . از دست رفتن . فائت شدن . (فرهنگ فارسی معین ) : وهیچ عبارت و تسبیح از او فوت نشد. (قصص الانبیاء). گر فوت شود یکی نواله بر چرخ رسد نفیر و ناله . خاقانی . چون به خوابی صبح از ایشان فوت شد روز را رطل گران درخواستند. نظامی . مصلحتی فوت شود که تدارک آن ممتنع بود. (گلستان ). سعدیا عمر عزیز است به غفلت مگذار وقت فرصت نشود فوت مگر نادان را. سعدی . ما اجر از عبادت ناکرده می بریم هر طاعتی که فوت شود بی ریاتر است . کلیم .

مردن، دیده فرو بستن، درگذشتن، جان سپردن