فوطه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فوطه دار. [ طَ / طِ] (نف مرکب ) فوطه دارنده . یکی از کارگران حمام که فوطه به کسان دهد و جامه های آنان را نگاه دارد. ◄ کسی که فوطه بسته باشد. ◄ در هند مأمور دولتی را گویند که وجوه رسیده از ولایات و ایالات تحویل او میشود. خزانه دار. (فرهنگ فارسی معین ).