فَرَّطْتُم

مِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ «فَرَّطْتُم» از مادّه «تفریط» در اصل از «فروط» (بر وزن شروط) به معناى مقدم شدن است، هنگامى که به باب تفعیل در آید به معناى کوتاهى در تقدم خواهد بود، اما هنگامى که از باب افعال (افراط) باشد به معناى اسراف و تجاوز در تقدم است.(24)