فَلَک

وَکُلٌّ فی فَلَک یَسْبَحُونَ «فَلَک» از مادّه «فُلْک» چنان که ارباب لغت گفته اند: در اصل، به معناى بر آمدن پستان دختران و شکل دورانى به خود گرفتن است، سپس به قطعاتى از زمین که مدور است و یا اشیاء مدور دیگر، اطلاق شده، و از همین رو، به مسیر دورانى کواکب نیز اطلاق مى شود.(21)