فکاهه

فی شُغُل فاکِهُونَ «فکاهه» (بر وزن شباهه)، به معناى مسرور و خندان بودن و دیگران را با سخنان شیرین و مزاح مسرور کردن است. «راغب» در «مفردات» مى گوید: «فکاهة» به سخنانى که انسان را مأنوس و مشغول مى دارد گفته مى شود، «ابن منظور» در «لسان العرب» مى گوید: «فکاهة» به معناى مزاح است.(16)