فکنده سپر

فکنده سپر. [ ف َ / ف ِ ک َ دَ / دِ س ِ پ َ ] (ص مرکب ) مغلوب .(یادداشت مؤلف ). شکست خورده . تسلیم شده : راست گفتی هزیمتی سپهند خسته و جسته و فکنده سپر. فرخی (دیوان ص ١٠١). چه عجب داری از فکنده سپر شرم عثمان ز رعب پیغمبر. سنائی .