فگنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فگنده . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ ] (ن مف ) افگنده . افکنده . (فرهنگ فارسی معین ) : سوار و پیاده ده ودوهزار فگنده پدید آمد اندر شمار. فردوسی . ترکیب ها: - فگنده سر . فگنده سرین . رجوع به این کلمات شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فگنده . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ ] (ن مف ) افگنده . افکنده . (فرهنگ فارسی معین ) : سوار و پیاده ده ودوهزار فگنده پدید آمد اندر شمار. فردوسی . ترکیب ها: - فگنده سر . فگنده سرین . رجوع به این کلمات شود.