فیاض

(فَ یّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- بسیار فیض - دهنده، بسیار بخشنده.<BR>۲- جوانمرد.<BR>۳- جوی پر آب.<br>

(فَ یّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار فیض - دهنده، بسیار بخشنده. ۲- جوانمرد. ۳- جوی پر آب.

فیاض . [ ف َی ْ یا ] (ع ص ) جوانمرد و بسیار بخشنده . (منتهی الارب ). بسیار فیض رساننده . (از اقرب الموارد): نهر فیاض ؛ جوی پرآب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). - فیاض عنایت ؛ به کنایت، خداوند تعالی : چو فیاض عنایت کرد یاری بیار ای کان معنی تا چه داری . نظامی .

فیاض . [ ف َی ْ یا ] (اِخ ) تخلص شیخ ابوالفضل دکنی برادر فیضی دکنی معروف است . (از سبک شناسی بهار ج ٣). رجوع به دکنی شود.

دهشمند، جوانمرد، بخشنده

نام مردانه