فیاوار

(فَ) (اِ.) بیاوار؛ شغل، کار، پیشه.<br>

(فَ) (اِ.) بیاوار؛ شغل، کار، پیشه.

فیاوار. [ ف َ ] (اِ) فیار که صنعت و شغل و عمل و کار و هنر باشد. (برهان ). فیاور. فیار. (فرهنگ فارسی معین ) : مهر ایشان بود فیاوارم غمشان من به هر دو بگسارم . عنصری (از اسدی ).