فیروزجاه سیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیروزجاه سیار. [ هَِ س َی ْ یا ] (اِخ ) نام مراتع ییلاقی است که طایفه ٔ فیروزجاهی در آن ییلاق و قشلاق میکنند. و هر خانواده در کنار یکی از چشمه سارهای آن موقتاًساکن و به نگهداری احشام مشغول میشوند. زنان این طایفه شال پشمی و کرباس می بافند. عده ٔ آنان در حدود ٥ تا ٦ هزار تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).