فیض ا

فیض ا. [ ف َ ضُل ْ لاه ] (اِخ ) ابن احمد، معروف به ابن القاب رومی (٩٥٠ هَ . ق . / ١٥٤٣ م . - ١٠٢٠ هَ . ق . / ١٦١١ م .). فاضلی از قضاة است که او را بتازی آثار منظوم است . اصلاً ترک بود ولی در ادب عربی وارد و گوینده ای فصیح بود. مدتی در حلب و سپس در شام قاضی بود. (از اعلام زرکلی از خلاصة الاثر).