فیض کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۰

ای فیض بسی موعظه گفتی بعبث در گوش نکردی درو سفتی بعبث نوری بدل کسی نمی‌بینم من بس خانه تاریک که رفتی بعبث