فیض کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۱

از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم وز دمها چون آینه در زنگ شدم بس نام نکوی بی‌مسمی دیدم از نام نکوی خویش در ننگ شدم