فیض کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۲

نبکست بکس بخویش نیکی کردن آزار کسست خویشتن آزردن القصه بخویش میکنی آنچه کنی نیکی و بدی بکس نشاید کردن