فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۹

لبکی چون شکر هوس دارم رخکی چون قمر هوس دارم یارکی آفتاب طلعتکی درم آید ز در هوس دارم سرو بالای ماه سیمائی خوش کشیدن ببر هوس دارم بوسکی از دهانکی تنگی نمک اندر شکر هوس دارم باده تلخ و ساقی شیرین هر دو سر بیخبر هوس دارم صحبتی گرم بابتی نرمی آتشی بی‌شرر هوس دارم فیض ازینگونه حرفها بگذر گفت و گوی دگر هوس دارم