فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۴

الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم مگر می‌وارهارند جان از این غمهای پر زورم الا یا ایها الناصح مکن منعم ز میخانه که من موسی و این ارض مقدس هست چون طورم الا یا ایها الواعظ تو از تقصیر من بگذر که من در عشق و زیدن بجان تو که معذورم اگر رندم و گر رسوا اگر مستم و گر شیدا اسیر عشقم و در مذهب عشاق مغفورم نه شمع روی او بینم نه گل از گلشنش چینم نیم پروانه یا بلبل ز بزم وصل او دورم الا یا ایها الاحباب اغیثونی اغیثونی که در ظلمت سرای تن غریب و زار و مهجورم اگر گویم و گر نالم از آن منعم مکن‌ای فیض که با بیگانه همراز و و ز یار آشنا دورم