فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۲۷

خویشتن را در هوا کردیم گم جاده در راه خدا کردیم گم از عدم ما تا باقلیم وجود آمدیم و راه را کردیم گم منزل و مقصود و راه و راه رو جمله را در ابتدا کردیم گم سالک و مسلوک و مسلوک الیه جمله ما بودیم و ما کردیم گم هرچه ما را بو در اجناس و نقود جمله را در راهها کردیم گم ز ابتدا کردیم چون آهنگ راه گ؟ اول خویش را کردیم گم بر در شه چون عطا جویان شدیم شاه را اندر عطا کردیم گم کس نمیداند که چون شد کار ما خود چه بود و این چرا کردیم گم نیست پیدا کاخر این کار چیست ز ابتدا تا انتها کردیم گم گشت پنهان طرز جستجوی ما هر چرا ما جابجا کردیم گم بگذریم از جستجو و گفتگو چونکه ما سر رشته را کردیم گم گفتها بر جسته‌ها شد پردها جستها در گفتها کردیم گم فیض را جان رفت در سودای او عمر در اندیشها کردیم گم یافتیم آخر درون خویشتن هر چرادرهر کجا کردیم گم