فیضان

(فَ یَ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بسیار شدن آب و سرریز شدن آن، لبریز شدن.<BR>۲- (اِ مص.) ریزش، ریزش آب.<br>

(فَ یَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بسیار شدن آب و سرریز شدن آن، لبریز شدن. ۲- (اِ مص.) ریزش، ریزش آب.

فیضان . [ ف َ ی َ ] (ع مص ) بسیار شدن آب، چندانکه روان گردد. (منتهی الارب ). لبریز شدن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ لبالب رفتن رود. ◄ آشکار کردن راز را. (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) ریزش آب . ◄ ریزش . فیض . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فیض شود.