قاحف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاحف .[ ح ِ ] (ع ص ) خورنده و بیرون آورنده همه آنچه در کاسه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، قُحف . (ناظم الاطباء). ◄ باران سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باران که ناگاه آید و همه چیز را ببرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).