قارن وند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قارن وند. [ رَ وَ ] (اِخ ) نام طایفه ای است که سوخرائیان یا قارن وند خوانده میشدند. این خاندان در جبال طبرستان تقریبا ٢٧٤ سال حکومت داشتند و شروع آن از حدود٥٠ سال قبل از هجرت بوده که حکومت شهریار کوه و کوه قارن به قارن بن سوخرا اعطا گردیده و با مرگ مازیار به سال ٢٢٤ هَ . ق . به پایان رسید. افراد این خاندان دارای لقب «جرشاه » یا «ملک الجبال » و همچنین عنوان اسپهبد بودند. (ترجمه ٔ مازندران و استرآباد ص ١٧٩). قارن وند یکی از نجیب ترین تیره های هفتگانه ٔ ساسانیان ایران بودند که اعضای آن را مورخان عرب «اهل البیوتات » میخواندند. (ترجمه ٔ مازندران و استرآباد ص ٢٢٣).