قازوزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قازوزه . [ زَ ] (ع اِ) کوزه ٔ آب یا کاسه یا شیشه ٔ خرد و طشت . (منتهی الارب ). ظرفی است برای شراب . (جوالیقی ص ٢٧٤). طاس . (ناظم الاطباء). پیاله . (مهذب الاسماء). قاقوزه و قاقُزَّه به همین معنی است . (منتهی الارب ). رجوع به قازوز شود.