قاسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسر. [ س ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از قسر. بزور بر کاری دارنده . (آنندراج ) (غیاث ).
قاسر. [ ] (اِخ ) ابن عمروبن شراحیل . پس از بلقیس مدت هشتادوپنج سال سلطنت کرد و به واسطه ٔ بخشش فراوانی که داشت به نعیم ملقب گردید. (حبیب السیر چ سنگی تهران جزو ٢ از ج ١ ص ٩٣) در حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٢٦٤ به جای «قاسر» ناشر آمده است .