قاسم شهرزوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسم شهرزوری . [ س ِ م ِ ش َ ] (اِخ ) ابن مظفربن علی، مکنی به ابواحمد، حاکم اربل بود و مدتی بر سنجار نیز حکومت داشت . وی جد خاندان شهرزوری، قاضیان شام و موصل و جزیره است . و تمام شهرزوریان به وی منسوبند. در موصل به سال ٤٨٩ هَ . ق . / ١٠٩٦ م . وفات یافت و در مقبره ٔ جدخود ابوالحسن بن فرغان به خاک سپرده شد. رجوع به وفیات الاعیان ج ١ ص ٤٢١ و الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٦ ص ٣٠ شود.