قاسم عجلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسم عجلی . [ س ِ م ِ ع ِ ] (اِخ ) رجوع به قاسم بن عیسی بن ادریس و قاسم بن یوسف و قاسم بن ادریس شود.
قاسم عجلی . [ س ِ م ِ ع ِ ] (اِخ ) ابن ادریس، مکنی به ابودلف . یکی از سرداران مأمون خلیفه بود که از جانب او به سال ٢١٠ هَ . ق . ٨٢٥ م . به حکومت همدان منصوب گردید و این حکومت به ارث به پسر و نوادگان او رسید. عمربن عبدالعزیز به سال ٢٨١ هَ . ق . اصفهان و نهاوند را نیز ضمیمه ٔ قلمرو حکومت خود کرد. (ترجمه ٔ طبقات سلاطین سلام لین پول ص ١١٢).