قاضی ماردینی

قاضی ماردینی . (اِخ ) علی بن عثمان بن مصطفی یا ابراهیم بن مصطفی بن سلیمان ماردینی حنفی، ملقب به علاءالدین و معروف به ابن الترکمانی . از اکابر فقهای حنفیه و در فقه و تفسیر و حدیث و اصول و حساب و فرائض و عروض و فنون شعری مقتدای عصر خود بوده و در ماه شوال ٧٤٨ هَ . ق . متصدی مقام قضاء گردید و تا مقام قاضی القضاتی ترقی کرد. او راست : ١- تخریج احادث الهدایة. ٢- بهجة الاریب مما فی کتاب اﷲ العزیز من الغریب . ٣- الجواهر النقی فی الرد علی البیهقی که حاشیه ٔ کتاب سنن کبرای ابوبکر بیهقی بوده و درحیدرآباد چاپ شده و اکثر مطالب آن مناقشه ٔ با بیهقی و اعتراضات وارده ٔ بر آن است . ٤- السعدیه در اصول فقه . ٥- الضعفاء که در رواة و محدثان ضعیف الحال و متروک الحدیث است . ٦- غریب القرآن و ظاهراً این همان بهجة الاریب است . ٧- الکفایة فی مختصر الهدایة. ٨- المتروکیة و این ظاهراً همان کتاب ضعفای مذکور است . ٩- مختصر المحصل . ١٠- المنتخب فی الحدیث . وی به سال ٧٤٤یا ٧٥٠ هَ . ق . وفات یافت . ولادتش به سال ٦٨٣ هَ . ق . بوده است . رجوع به کشف الظنون و لغات تاریخیة و جغرافیه ٔ احمد رفعت ص ٢٢٥ و ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٧٤ شود.