قالس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قالس . [ ل ِ ] (ع ص ) آنکه طعام و یا شراب از شکم بدهان آوردخواه بیرون ریزد و یا باز فروبرد. (ناظم الاطباء).
قالس . [ ل ِ ] (اِخ ) موضعی است که پیغمبر (ص ) بنی الاحب از قبیله ٔ عذره را بخشیده و عطا فرموده . (معجم البلدان ج ٧ ص ١٦) (منتهی الارب ).