قالقوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قالقوط. [ ل ِ ] (اِخ ) قالیقوط. کالکوت . شهری به ملیبار. (ترجمه ٔ ابن بطوطه ص ٥٨٤). یکی از بزرگترین بندرهای ممالک ملیبار است و اهل چین و جاوه و سیلان و مهل (مالادیو) و یمن و فارس به آنجا روی می آورند و بازرگانان ممالک مختلف در آن جمع میشوند و بندر آن از بزرگترین بنادر دنیا بشمار می آید. (ترجمه ٔ ابن بطوطه ص ٥٨٨). رجوع به قالیقوط شود.