قباحت

قباحت . [ ق َ ح َ ] (ع اِمص ) قُباح .قبح . زشتی . زشت شدن . ◄ دنائت . سماجت . شناعت . بدی . فساد. بدکاری . (ناظم الاطباء) : هرچ آن قبیح تر بکند یار خوبروی داند که چشم دوست نبیند قباحتش . سعدی . ◄ بدشکلی و بدترکیبی . ◄ فضیحت و رسوایی . ◄ حقارت . دونی . ناراستی . دغابازی . حیله بازی . ◄ ناشایستگی . ◄ خیانت . ◄ شرم و حیاء. ◄ تکلف . ◄ گناه . تقصیر. عیب . (ناظم الاطباء). - قباحت داشتن . رجوع به همین ترکیب شود. - بی قباحت ؛ بی شرم . بی حیا.