قبادیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبادیان . [ ق ُ ] (اِخ ) قریه ای بر یکی از شاخابه های جیحون از اعمال بلخ است و مولد ناصرخسرو علوی بدان جا بود. امروز نیز قبادیان نام خره ای است در همان محل در شمال شرقی بلخ نزدیک ترمذ و نیز قریه ای به همین نام در اطلس های فعلی در ماوراء جیحون رسم شده است : تا تو به صدر ملک نشستی قبادوار هرگز به راه نخشب و راه قبادیان ... فرخی . رجوع به قباذیان شود.