قبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبار. [ ق ُ ] (اِخ ) شمشیر شعبان بن عمرو حمیری . (منتهی الارب ).
قبار. [ ق ُب ْ با ] (اِخ ) موضعی است در مکه ٔ معظمه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).
قبار. [ ق َب ْ با ](اِخ ) لقب عام ملوک صقالبه . (آثارالباقیه ص ١٠٢).