قتلغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قتلغ. [ ق ُ ل ُ ] (اِخ ) (امیر...) امیری از امیران شیراز (٧٦٤ هَ . ق ). (معجم الانساب ص ٣٦٥).
قتلغ. [ ق ُ ل ُ ] (اِخ ) برادر بایسنقر در مراغه به سال ٥٦٣ هَ . ق . با سلطان ارسلان بن طغرل مخالفت کرد و اندیشه ٔ جنگ داشت . اتابک محمد به حکم سلطان برفت و او را مقهور ساخت . (تاریخ گزیده چ لندن ص ٤٧٢).