قتلگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ) [ ع - فا. ] (اِ.) جای کشته شدن، جای کشتار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ) [ ع - فا. ] (اِ.) جای کشته شدن، جای کشتار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قتلگاه . [ ق َ ] (اِ مرکب ) جای کشتن حیوانات . (آنندراج ): مضجع؛ قتلگاه در جنگ . (منتهی الارب ). مکان کشته شدن : به قتلگاه وفا تا شهید او نشدم دهان تیر بخندید و تیغ آب نخورد. علی خراسانی . چون محبان دگر لب تشنه همراه حسین کاش می بودم علی در قتلگاه کربلا. علی خراسانی (از آنندراج ).
واژگان فارسی سره واژهدان
کشتارگاه، خونریزگاه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی