قتوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قتوع . [ ق ُ ] (ع مص ) خوار و حقیر گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: قتع قتوعا؛ خوار و حقیر گردید. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قتوع . [ ق ُ ] (ع مص ) خوار و حقیر گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: قتع قتوعا؛ خوار و حقیر گردید. (منتهی الارب ).