قثرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قثرد. [ ق ُ رُ ] (ع اِ) رخت خانه . (منتهی الارب ). قماش البیت . (اقرب الموارد).
قثرد. [ ق َ رَ ] (ع اِ) رخت خانه . قُثرُد. قِثرِد.قُثارِد. ◄ (ص ) مرد بسیار گوسپند و بسیار بره و بزغاله . ◄ مرد بسیار رخت خانه . ◄ (اِ) پاره های پشم . ◄ رختی که وقت کوچ برندارند آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
قثرد. [ ق ُ رَ ] (ع اِ) رخت خانه . (منتهی الارب ). رجوع به قَثرَد شود.